สร้างมิกซ์นอยส์ ของคุณเอง

03 — การซ้อนชั้นทำงานอย่างไร

ชั้นน้อยลง ปรับให้ดีขึ้น

มิกซ์ไม่ใช่เพลย์ลิสต์ เสียงสองเสียงที่ดีเมื่อฟังเดี่ยว ๆ จะตีกันถ้ามันครองสเปกตรัมส่วนเดียวกัน และผลที่ได้มักเป็นพื้นเสียงหนา ๆ ที่ฟังยุ่งแต่กลบอะไรไม่ได้ ให้เริ่มจากเนื้อเสียงที่สม่ำเสมอหนึ่งอย่าง — สีของนอยส์หนึ่งสี พัดลมหนึ่งตัว ลำธารหนึ่งสาย — แล้วปล่อยให้มันรับน้ำหนักระดับเสียง ที่เหลือหลังจากนั้นเป็นเพียงเครื่องประดับ

ชั้นที่สองควรคลุมย่านที่ชั้นแรกเว้นว่างไว้ บราวน์นอยส์อยู่ย่านต่ำแทบทั้งหมด ฝนหรือน้ำตกจึงนั่งอยู่เหนือมันได้โดยไม่ชน พิงก์นอยส์เอื้อมถึงย่านกลางแล้ว จึงเข้ากันกับอะไรที่แคบอย่างพัดลมมากกว่าจะเข้ากันกับแหล่งเสียงย่านกว้างอีกตัว ให้กดชั้นรายละเอียดไว้ต่ำกว่าพื้นเสียงชัด ๆ ที่ระดับ 20 ถึง 30 เปอร์เซ็นต์มันอ่านออกมาเป็นเนื้อสัมผัส แต่เกิน 50 มันจะเริ่มดึงความสนใจมาที่ตัวเอง ซึ่งตรงข้ามกับหน้าที่ของพื้นเสียงที่ใช้กลบ

อะไรที่มีเหตุการณ์อยู่ข้างใน — ฟ้าร้อง เสียงนก รถไฟที่วิ่งผ่าน — ทำตัวไม่เหมือนเนื้อเสียงต่อเนื่อง ชั้นแบบนั้นคือชั้นที่ปลุกคน ในมิกซ์เพื่อการนอนมันจึงต้องเบามาก ๆ หรือไม่มีเลย ขณะที่มันอาจเหมาะพอดีกับพื้นเสียงที่คุณอยากรู้ตัวเป็นครั้งคราว ถ้าคุณมิกซ์เพื่อนอน บททดสอบที่ซื่อตรงคือดูว่าพื้นเสียงนั้นยังฟังเหมือนเดิมไหมเมื่อคุณเลิกตั้งใจฟังมัน