Kolory szumu, obok siebie.

02 — SPEKTRUM

Jedna rodzina, pięć kolorów.

Nazwy kolorów zapożyczono od światła. Biały szum rozkłada energię równo na wszystkie słyszalne częstotliwości, tak jak białe światło zawiera każdą długość fali — na głos brzmi jak jasny syk. Nachyl energię w dół o 3 dB na oktawę, a dostaniesz różowy szum, punkt równowagi najbardziej przypominający miarowy deszcz. Nachyl o 6 dB — i docierasz do brązowego szumu, głębokiego dudnienia jak wodospad albo kabina samolotu. Idź dalej poza znajomą trójkę, a spotkasz zielony szum — nowsze przezwisko szumu skupionego na średnich częstotliwościach, w praktyce paśmie natury — oraz szum niebieski i fioletowy, nachylone w drugą stronę i używane głównie w badaniach słuchu, nie do snu.

Szczera odpowiedź na pytanie „który najlepszy” brzmi: ten, którego twój mózg najszybciej przestaje zauważać. Maskowanie działa tylko wtedy, gdy sam dźwięk nie domaga się uwagi, a ten próg jest osobisty: śpiący obok chrapiącej osoby często potrzebują pełnego pokrycia białego, większość najszybciej odpręża się przy różowym, a wielu słuchaczy z ADHD przysięga na ciężar brązowego. Odtwórz każdą pętlę powyżej na głośności, przy której naprawdę śpisz, i wybierz tę, która znika. W NoiseTape wszystkie trzy to płynne pętle bez przerw — plus 110 prawdziwych nagrań, jeśli wolisz, by robotę brązowego szumu odwalił wodospad — z timerem snu, który wycisza wszystko, gdy już zaśniesz.